یالطیف

بایستههای عقد قرض در قانون مدنی در تمام مواردی که در قرآن کریم از قرض سخن به میان آمده قرض و مشتقات آن به خداوند نسبت دادهشده است یعنی به خدا وامدهید تا چندین برابرش را دریافت کنید قرض دادن یک کار انسانی است و جنبه اخلاقی هم دارد اما همانطور که از اسمش پیداست قرض یک رابطه دوطرفه است که بین قرض دهنده و قرض گیرنده برقرار میشود و هر رابطهای بدون ضابطه نمیشود در مقاله پیش رو ضوابط و قوانین مربوط به عقد قرض بررسی میشود. قانونگذار در ماده 648 قانون مدنی میگوید: «قرض عقدی است که بهموجب آن، یکی از طرفین، مقدار معینی از مال خود را بهطرف دیگر تملیک میکند که طرف مزبور مثل آن را از حیث مقدار، جنس و وصف رد کند و در صورت تعذب رد مثل، قیمت یوم الرد را بدهد.» عقد بودن قرض دراین ماده بهصراحت بیانشده است. ملاک عقد بودن در قانون مدنی این نیست که ایجاب و قبول هر دو از جنس الفاظ باشند بلکه در هر موردی که تأثیر یکطرفی اراده به ضرر طرف مقابل باشد، در آنجا برای ایجاد آثار حقوقی، توافق دو اراده (تراضی) شرط است و این تراضی به مأخذ قانون مدنی ما، عقد است؛ با این مقیاس، باید قرض، عقد باشد. در طب